شنبه ٣٠ دی ١٣٩٦
|
فهرست اصلی
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
[فراموشی کلمه عبور]
فراخوان مقالات

ثبت نظرات

اوقات شرعی
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 173991
 بازدید امروز : 1413
 کل بازدید : 3350761
 بازدیدکنندگان آنلاين : 8
 زمان بازدید : 0/5156
کار (خیر) اندک ، که بر آن مداومت ورزی ، از کار بسیار که از آن خسته شوی ، امیدوار کننده تر است ( حضرت علی علیه السلام )
اخبار > ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻦ ﺳﯿﺪ ﺷﺠﺎع ﮐﺎرآﻓﺮﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺪ ارﯾﮑﺎ‬


  چاپ        ارسال به دوست

ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻦ ﺳﯿﺪ ﺷﺠﺎع ﮐﺎرآﻓﺮﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺪ ارﯾﮑﺎ‬

ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻦ ﺳﯿﺪ ﺷﺠﺎع ﮐﺎرآﻓﺮﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺪ ارﯾﮑﺎ‬
‫ارﯾﮑﺎ در ﺳﺎل ۸۸ ﺑﺮﻧﺪ ﺳﺎل اﯾﺮان ﺷﺪ، ﺑﺎﻻﺗﺮ ازﻫﺎﮐﻮﭘﯿﺎن و ﮔﺮاد.
اﻧﺘﺨﺎبﮐﻨﻨﺪه ﻫﻢ در وزرات ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ ﺑﻮد. اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب در ﻫﻤﻪی رﺷﺘﻪﻫﺎ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد و‬‫ﺑﺮﻧﺪﻫﺎﯾﯽ ﭼﻮن ﺗﻮﻟﯽﭘﺮس، ﻓﺮش ﺷﻔﻘﯽ ﺗﺒﺮﯾﺰ، و ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺮﻧﺪ ﻣﻌﺘﺒﺮ دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ. ﺳﺎل ۸۸ اوﻟﯿﻦ ﺳﺎل اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻮد و ﻗﺮار اﺳﺖ ﻫﺮ ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﯾﮏ‬ ‫ﺑﺎر ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﻮد، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ارﯾﮑﺎ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﺑﺮﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻋﺮﺻﻪی ﭘﻮﺷﺎک اﺳﺖ.‬
‫در ﺳﺎل ۸۹ ﻣﺤﻤﺪﺣﺴﻦ ﺳﯿﺪﺷﺠﺎع ﻣﺪﯾﺮ ﺑﺮﺗﺮ در ﻋﺮﺻﻪی ﭘﻮﺷﺎک ﺷﺪ و در ﻫﻤﺎن ﺟﺸﻨﻮاره ﺗﻨﺪﯾﺲ اﯾﻦ ﻋﻨﻮان و ﺗﻨﺪﯾﺲ ﺟﻮانﺗﺮﯾﻦ ﻣﺪﯾﺮ ﮐﺸﻮر را از دﺳﺖ‬ ‫ﻣﻌﺎون رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮد. در ﺳﺎل ۹۰ ارﯾﮑﺎ در ﮐﻨﺎر ﮔﺮوه ﺧﻮدروﺳﺎزی ﺳﺎﯾﭙﺎ، اﯾﺮاﻧﻮل، ﻣﺲ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ، ﻋﻈﯿﻢزاده، ﭘﺎﮐﻨﻮش و .. . . ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از ده‬ ‫ﺷﺮﮐﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻠﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪ.‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎل، در ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﭘﻮﺷﺎک ﮐﻪ در دﺑﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ، اﯾﺘﺎﻟﯿﺎ اول ﺷﺪ، ﻓﺮاﻧﺴﻪ دوم، اﺳﭙﺎﻧﯿﺎ ﺳﻮم و ﺑﺮای اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در ﺗﺎرﯾﺦ اﯾﺮان، اﯾﺮان ﭼﻬﺎرم ﺷﺪ و‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﻣﻘﺎم اﯾﺮان در ﻋﺮﺻﻪ ﭘﻮﺷﺎک را، اﯾﻦ ﺟﻮان ﻣﺪﯾﺮ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺪش ارﯾﮑﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ آورد. ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﺗﺮﮐﯿﻪ از آﻧﻬﺎ دﻋﻮت ﮐﺮده ﮐﻪ در ﮐﻨﺎر ﺑﺮﻧﺪﻫﺎی ﺑﺰرﮔﯽ‬ ‫ﭼﻮن ﺑﺮیﺑﺮی، ﺷﻨﻞ و ﺑﺮﻧﺪﻫﺎی ﺑﺰرگ دﯾﮕﺮ، ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. اوﻟﯿﻦ ﺑﺮﻧﺪ اﯾﺮان در زﻣﯿﻨﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪاﯾﺰو ۹۰۰۲ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ و ﺧﻂ ﺗﻮﻟﯿﺪﺷﺎن ﮐﺎﻣﻼ اﯾﺰوﻟﻪاﺳﺖ.‬
‫اﯾﻦﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺨﺸﯽ از ﻣﻮﻓﻘﯿﺖﻫﺎی ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻦ ﺳﯿﺪ ﺷﺠﺎع اﺳﺖ. در ﺳﺎل ۹۸ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از ﺳﻪ ﻣﺸﺘﺮی ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﻧﮏ ﻣﻠﯽ از ﻧﻈﺮ ﮔﺮدش ﺣﺴﺎب ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه ﺷﺪ‬ ‫و ﺑﻪ ﺗﺎﺋﯿﺪ ﻫﯿﺎت اﻣﻨﺎی ﺑﺎزار رﺿﺎ، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﻐﺎزه دار ﺑﺎزار اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﯿﺶ از ﻫﺰار ﻧﻔﺮ در ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ و ﺻﺪﻫﺎ ﻧﻔﺮ در ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺑﺎزارﯾﺎﺑﯽ، ﻓﺮوش، ﺣﻘﻮق‬ ‫و ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺮﮐﺖ او ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﻫﺴﺘﻨﺪ و اوﻟﯿﻦ ﺑﺮﻧﺪ اﯾﺮان اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺒﮏ ﻓﺮوشﺷﺎن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻤﺎﯾﺶ اﺳﺖ. ﻫﻤﻪی اﻗﺪاﻣﺎت ﻻزم ﺑﺮای ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﺪلﻫﺎی‬ ‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻮﻟﯿﺪاﺗﺶ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدﻫﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﻧﺪی اﺳﺖ ﮐﻪاﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﻪ دﻗﺖ و ﺟﺪﯾﺖ ﭘﯿﮕﯿﺮی ﻣﯽﮐﻨﺪ.‬
‫اﯾﻨﻬﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺎز اول ﻃﺮحﻫﺎی اﯾﻦ ﺟﻮان ﻣﻮﻓﻖ و ﻣﺪﯾﺮ اﺳﺖ. وﻗﺘﯽ ﻣﯽﭘﺮﺳﻢ آﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪاﻻن ﺑﻪ دﺳﺖ آوردهای روﯾﺎﯾﺖ ﺑﻮد؟ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ: ﻧﻪ، ﻓﻌﻼ روﯾﺎﯾﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫در ده ﺷﻬﺮ ﻣﻬﻢ اروﭘﺎ، ارﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽ ﮐﺸﻮرﻣﺎن ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. اﻧﺸﺎءاﷲاز ﺳﺎل ۱۹ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺮد.‬ ‫ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻦ ﺳﯿﺪ ﺷﺠﺎع ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺳﺎل ۱۳۶۱ اﺳﺖ.‬
اوﻟﯿﻦ روﯾﺎﯾﺖ ﭼﻪ ﺑﻮد؟‬
‫در ﭘﺎﺳﺎژی ﮐﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮدم، ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﻣﻐﺎزهای اﺟﺎره ﮐﻨﻢ.‬
در ﭼﻪ رﺷﺘﻪای ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﺮدهای؟‬
‫ﻣﻦ در رﺷﺘﻪ رﯾﺎﺿﯽ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﺮدم اﻣﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪام از ﺑﺎزار و در ﺣﯿﻦ ﮐﺎر ﮐﺮدن ﺑﻮد. روزی ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺎزار رﻓﺘﻢ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽرﻓﺘﻢ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﺠﺒﻮر‬‫ﺷﺪم درﺳﻢ را در دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻣﺮوی ﺑﺨﻮاﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﺎرم ﻟﻄﻤﻪ ﻧﺨﻮرد. درﺳﻢ ﺧﻮب ﺑﻮد. وﻗﺘﯽ در ﺳﺎل ﺳﻮم دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺑﻮدم در اﻟﻤﭙﯿﺎد رﯾﺎﺿﯽ ﻧﻔﺮ ﺳﻮم ﮐﺸﻮر ‫ﺷﺪه ﺑﻮدم.‬
ﭼﻪ ﺳﺎﻟﯽ ﺑﻮد؟‬
‫ﺳﺎل ۶۸٫ ﭘﺪرم در ﺗﻮﻟﯿﺪی ﭘﻮﺷﺎک ﮐﻮدﮐﺎن ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﻮد و ﻣﻦ از ﺷﺶ- ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﺎ ﭘﺪرم ﺑﻪ ﻣﺤﯿﻂﻫﺎی ﺗﻮﻟﯿﺪی ﻣﯽرﻓﺘﻢ و ﮐﺎر ﭘﻮﺷﺎک ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻠﻤﻮس‬‫و آﺷﻨﺎ ﺑﻮد. ﺧﻼﺻﻪ آﻧﮑﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻓﺸﺎر اﻗﺘﺼﺎدی ﻗﺮار ﺷﺪ ﺑﯿﻦ اداﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ دادن و ﮐﺎر در ﺑﺎزار ﯾﮑﯽ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻢ، ﻣﺮدی ﮐﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﻬﻤﯽدر زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ‫داﺷﺖ، ﮔﻔﺖ: ﺑﺎزار ﻫﻢ ﻣﺜﻞ داﻧﺸﮕﺎه اﺳﺖ. ﺷﻤﺎ در اﯾﻨﺠﺎ درس زﻧﺪﮔﯽ را ﺑﺼﻮرت ﻋﻤﻠﯽ ﯾﺎد ﻣﯽﮔﯿﺮﯾﺪ و آﻧﺠﺎ درسﻫﺎی ﺗﺌﻮری را .ﺧﻮدت اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻦ و ﺑﺒﯿﻦ‬ ‫ﻣﯽﺧﻮاﻫﯽ ﺑﺮوی زﻧﺪﮔﯽ را ﺗﺌﻮری ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮی ﯾﺎ زﻧﺪﮔﯽ راﺑﺼﻮرت ﻋﻤﻠﯽ.
آن ﺟﻤﻠﻪ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﺧﻂ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺮا ﻋﻮض ﮐﺮد، ﭼﻮن ﻣﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ داﺷﺘﻢ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ را ﻋﻤﻼ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮم. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﺮﺟﯿﺢ دادم ﮐﺎر را اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﻢ. ﺣﻘﻮق ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺎﯾﯿﻨﯽ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ، ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد و اذﯾﺖ ﻣﯽﺷﺪم اﻣﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﺮا ﺳﺎﺧﺖ.‬
اﯾﺸﺎن ﺗﻮﻟﯿﺪی داﺷﺖ؟‬
‫ﻧﻪ او از ﺗﺮﮐﯿﻪ ﺟﻨﺲ ﻣﯽآورد و ﻣﻦ در آﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺪﻫﺎی روز دﻧﯿﺎ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم. ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻐﺎزه ﺑﻮدم اﻣﺎ اﯾﻦ ﻣﺎرکﻫﺎی ﻣﻌﺮوف ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﺜﻞ اﺳﻢ و ﻓﺎﻣﯿﻞ دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﻮد وﻫﻤﻪ را ﺣﻔﻆ ﻣﯽﮐﺮدم.‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎ ﺧﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ آﻧﺠﺎ ﮐﺎرﮔﺎه ﺗﻮﻟﯿﺪی ﻧﺒﻮد ﭼﻮن دراﯾﻦ ﺻﻮرت ذﻫﻨﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ. ﻣﺪلﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻟﺒﺎس ﻣﯽآﻣﺪ ودر آن ﺳﻦ ﺑﭽﮕﯽ ﻫﻤﻪی آﻧﻬﺎ در ذﻫﻨﻢ‬ ‫ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪاﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﻦ ﺑﺎ ﮐﯿﻔﯿﺖ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم.‬
‫اوﻟﯿﻦ رﻣﺰ ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ده ﺳﺎل ﺑﺪون آﻧﮑﻪ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﻮم و از اﯾﻦ ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻪان ﺷﺎﺧﻪ ﺑﭙﺮم، ﭘﯿﺶ ﯾﮏﻧﻔﺮ ﮐﺎر ﮐﺮدم .ﻣﻐﺎزه دارﻫﺎی دﯾﮕﺮ ﻣﯽدﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ‬‫ﭼﻘﺪر دﻟﺴﻮزاﻧﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ، از ﻣﻦ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ ﭼﻘﺪر ﺣﻘﻮق ﻣﯽﮔﯿﺮی؟ ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ ﺻﺪوﺷﺼﺖﻫﺰارﺗﻮﻣﺎن .ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﯿﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﺎ ﮐﺎر ﮐﻦ. ﺑﻪ ﺗﻮ ﺻﺪوﻫﺸﺘﺎد‬ ‫ﺗﺎ دوﯾﺴﺖﻫﺰارﺗﻮﻣﺎن ﺣﻘﻮق ﻣﯽدﻫﯿﻢ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﺎنﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪم.‬
‫ﺷﺐﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽآﻣﺪم، ﻏﺮﻏﺮ ﻣﯽﮐﺮدم و ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﺳﺮ ﮐﺎر ﻧﻤﯽروم ﭼﻮن ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎرم واﻗﻌﺎ زﯾﺎد ﺑﻮد. آن ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎر ﺑﺎزار ﺗﺎ ﭘﻨﺞ‬ ‫ﺑﻮد. ﭘﻨﺞ ﮐﻪ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﻣﯽﺷﺪم ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه ﻣﺮا ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺣﺴﺎب و ﮐﺘﺎب ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺎژﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻬﺮان ﻣﺜﻞ آ.اس.پ،ﻣﯿﻼد ﻧﻮر و ﺗﯿﺮاژه . . . ﺑﻮﺳﺘﺎن‬ ‫و ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺑﺮوم.‬
‫درآن زﻣﺎن ﺻﺎﺣﺐﮐﺎرم ﺻﺪ ﺗﺎ ﺗﮏﺗﻮﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽداد ﺗﺎ ﻣﺜﻼ ﺑﻪا.اس.پ ﺑﺮوم. ﻣﻦ ﻣﯽآﻣﺪم ﻣﯿﺪان ﺗﻮﭘﺨﺎﻧﻪ، ﺑﯿﺴﺖ ﺗﻮﻣﺎن ﻣﯽدادم ﮐﺮاﯾﻪاﺗﻮﺑﻮس و در وﻧﮏ ﭘﯿﺎده‬ ‫ﻣﯽﺷﺪم و ﺳﯽ ﺗﻮﻣﺎن ﻣﯽدادم و ﺑﺎ ﺳﻮاری ﺑﻪ ا. اس.پ ﻣﯽرﻓﺘﻢ و ﺳﯽ ﺗﻮﻣﺎن ﻫﻢ ﻣﯽدادم و ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺘﻢ .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ وﻧﮏ ﻣﯽرﺳﯿﺪم ﭘﻮﻟﻢ ﺗﻤﺎم ﻣﯽﺷﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ از وﻧﮏ ﺗﺎ ﭘﯿﺮوزی ﮐﻪ ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﯽام ﺑﻮد، ﭘﯿﺎده ﻣﯽرﻓﺘﻢ.‬
اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﮐﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺗﻮﻟﯿﺪ اﻓﺘﺎدی؟‬
‫ﯾﮏ روز ﮐﻪ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺣﺴﺎب ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺎژ وﻧﮏ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم، دﯾﺪم ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎﯾﯽ آورده اﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﺮوک اﺳﺖ و ﻣﺪل ﺧﺎﺻﯽ اﺳﺖ. ﻫﻤﺎن ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎی ﻟﯿﻨﻦ ﮐﻪ ﺳﻔﯿﺪ و‬ ﺻﻮرﺗﯽ آن ﻣﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد .آﻧﺠﺎ دﯾﺪم ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢﻫﺎ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻓﺮاوان ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎ را ﻣﯽﺧﺮﻧﺪ. ﮐﻤﺮﺑﻨﺪش ﮐﻨﻒ ﺑﻮد و ﺑﻪ آان ﻣﻬﺮهﻫﺎی رﻧﮕﯽ آوﯾﺰان ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ‬ ‫ﺷﻠﻮارﻫﺎی ﮔﺸﺎد ﻣﯽﭘﻮﺷﯿﺪﻧﺪ. از آن آﻗﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪم اﯾﻨﻬﺎ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﮔﻔﺖ: اﯾﻦ ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎ را ﺗﺎزه از ﺗﺮﮐﯿﻪ آاوردهام و ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش ﻓﺮوﺷﻨﺪ.‬ ‫اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮدم ﮐﻪ ﮐﻢ آورده ام. ﺑﺎزار رﺿﺎ ﺻﺒﺢﻫﺎ ﺳﺎﻋﺖ ۹ ﺑﺎز ﻣﯽﺷﺪ.‬‫ﻣﻦ ﺳﺎﻋﺖ ۷ آﻣﺪم و ﺑﻪ ﺑﺎزار ﭘﺎرﭼﻪﻓﺮوﺷﻬﺎ رﻓﺘﻢ و ﭘﺎرﭼﻪاش را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم و ﺷﺐ ﻣﺠﺪدا ﺑﻪ آن ﻣﻐﺎزه رﻓﺘﻢ و از آن آﻗﺎ ﯾﮑﯽ دوﺗﺎ از آن ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎ را اﻣﺎﻧﺖ ﮔﺮﻓﺘﻢ.‬
‫ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺮای ﺧﻮاﻫﺮم ﻣﯽﺧﻮاﻫﻢ. ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎ را ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺎرم ﻧﺸﺎن دادم و ﮔﻔﺘﻢ اﯾﻦ ﻣﺎﻧﺘﻮ ﻓﺮوش ﺧﻮﺑﯽ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ. ﮔﻔﺖ: ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ. ﻣﺎ ﺗﺎپ و ﺗﯽﺷﺮت ﻓﺮوش ‫ﻫﺴﺘﯿﻢ.
ﮔﻔﺘﻢ: ﻣﻦ دﯾﺪم اﯾﻦ ﻣﺎﻧﺘﻮ ﻓﺮوش ﺧﻮﺑﯽ دارد.« ﮔﻔﺖ: ﻧﻪ.
ﮔﻔﺘﻢ: از ﺣﻘﻮﻗﻢ ﭼﻘﺪر ﻣﺎﻧﺪه؟ ﮔﻔﺖ: ﺻﺪ ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎناﯾﻦ ﭘﻮل را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﯾﮏ ﻃﺎﻗﻪ‬‫ﺳﻔﯿﺪ از آن ﭘﺎرﭼﻪ را ﺧﺮﯾﺪم و ﭘﻨﺠﺎه ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎن دادم و از آن ﭘﺎرﭼﻪ ﺑﯿﺴﺖ ﻣﺎﻧﺘﻮ و ﺑﯿﺴﺖ ﺷﻠﻮار دوﺧﺘﻨﺪ. ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻌﺪ از ﻫﻔﺖ، ﻫﺸﺖ ﺳﺎل ﮐﺎر ﮐﺮدن ﯾﮏ ﻗﻔﺴﻪ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﯿﺪ ﮐﻪ ﺧﻮدم آن را ﺑﻔﺮوﺷﻢ.‬
‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: ﻣﯽدﻫﻢ اﻣﺎ ﻣﯽداﻧﻢ ﮐﻪ ﺿﺮر ﻣﯽﮐﻨﯽ. ﺧﻼﺻﻪ آﻧﮑﻪ آوردم و دادم ﺧﯿﺎط آن ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎ و ﺷﻠﻮار را دوﺧﺖ. ﺑﻪ ﺧﯿﺎط ﮔﻔﺘﻢ ﭘﻮﻟﺶ را وﻗﺘﯽ‬ ‫ﻓﺮوﺧﺘﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدﻫﻢ .روزی ﮐﻪاﯾﻦ ﻣﺎﻧﺘﻮ و ﺷﻠﻮار آﻣﺎده ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه آﻣﺪ، ﺳﺎﻋﺖ ۱۰ ﺑﻮد و ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﯾﺎزده وﻧﯿﻢ ﻫﻤﻪ ۲۰ دﺳﺖ ﻣﺎﻧﺘﻮ و ﺷﻠﻮار ﺗﻤﺎم ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد. ﺻﺎﺣﺐﮐﺎرم ﺗﺎ اﯾﻦ را دﯾﺪ ﻻﻣﭗ ﻣﻐﺰش روﺷﻦ ﺷﺪ وﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺧﻮدش اﯾﻦ ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎ را ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﺪ.‬
وﻗﺘﯽ آن ﮐﺎر را ﮐﺮدی و ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎ را ﻓﺮوﺧﺘﯽ ﭼﺮا دوﺑﺎره اداﻣﻪ ﻧﺪادی؟‬
‫ﻣﻦ از ﻧﻈﺮ ﻣﺎﻟﯽ و وﺿﻌﯿﺖ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺑﻪ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ و ﺗﻮان ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ. ﺿﻤﻦ آن ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻫﻢ ﺑﺮای ﻋﺮﺿﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ وﻟﯽ اﯾﺸﺎن‬ ‫ﺑﯿﺴﺖﻫﺰاردﺳﺖ از آن ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎرا ﻓﺮوﺧﺖ و اﺳﺎﺳﺎ ﺑﻌﺪ از آن ﺟﺮﻗﻪ، ﺧﻂ ﻓﮑﺮی اش ﻋﻮض و ﻣﺎﻧﺘﻮ ﻓﺮوش ﺷﺪ وﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻢﭼﻨﺎن ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻐﺎزه ﺑﻮدم. اﻟﺒﺘﻪ دو ﺳﺎل‬ ‫آﺧﺮ ﻣﺜﻞ ﺳﺎلﻫﺎی اول ﮐﺎرم ﻧﺒﻮدم. ﺑﻪ روز و ﺷﯿﮏ ﻟﺒﺎس ﻣﯽﭘﻮﺷﯿﺪم. ﯾﮏ ﻣﻮﺗﻮر ﻫﻢ ﺧﺮﯾﺪه ﺑﻮدم و ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎرم ﻣﺴﺎﻓﺮ ﮐﺸﯽ ﻣﯽﮐﺮدم.‬
ﭼﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﺗﻮ از دﯾﮕﺮان ﻣﺘﻤﺎﯾﺰ ﺑﺸﯽ؟‬
‫ﭘﺸﺖﮐﺎر. ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻨﺞ ﺻﺒﺢ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﺷﺪم و ﺑﻪ ﭼﻬﺎرراه ﺧﺎﻗﺎﻧﯽ ﻣﯽرﻓﺘﻢ و آﻧﺠﺎ ﻣﯽاﯾﺴﺘﺎدم و ﺗﺎ ﻫﺸﺖ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮدم. ﮐﺎرﻣﻨﺪان ﮐﻪ دﯾﺮﺷﺎن ﻣﯽﺷﺪ و داﻧﺸﺠﻮﻫﺎ را‬ ‫ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪم. روزی دو، ﺳﻪ ﺗﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮ ﻣﯽﺑﺮدم و ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺸﺖ ﺻﺒﺢ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﺎزار ﻣﯽرﻓﺘﻢ و ﻋﺼﺮ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﻣﯽﺷﺪم ﺑﻪ ﻣﻮﻟﻮی ﻣﯽرﻓﺘﻢ و آﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﻣﺴﺎﻓﺮ‫ﻣﯽﺑﺮدم. ﺣﻘﻮق ﺑﺎزار را ﺑﻪ ﻣﺎدرم ﻣﯽدادم و درآﻣﺪ ﻣﺴﺎﻓﺮﮐﺸﯽ را ﺑﺮای ﺧﻮدم ﺑﺮﻣﯽداﺷﺘﻢ. ﺑﺎ دوﺳﺘﺎنﻣﺎن ﺑﯿﺮون ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ و ﺧﺮج ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ.‬
‫ﻫﻤﯿﻦﻃﻮر ﯾﮏ ﻣﺪت ﮐﺎر ﮐﺮدم و ﺑﺎ آﻗﺎﯾﯽ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﯾﮏ ﻣﻘﺪار ﺗﯽﺷﺮت را از ﭼﯿﻦ آورده اﺳﺖ. ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﮐﺎﺗﺎﻟﻮگ آن را ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽدﻫﻢ و ﺷﻤﺎ ﺑﺮو‬ ‫وﯾﺰﯾﺘﻮری ﮐﻦ. ﻣﻦ ﻋﺼﺮﻫﺎ را ﺑﻪاﯾﻦ ﮐﺎر اﺧﺘﺼﺎص دادم. ﺑﻪ ﺟﺎﻫﺎی ﻣﺮداﻧﻪﻓﺮوﺷﯽ ﻣﯽﺑﺮدم و ﻣﯽﻓﺮوﺧﺘﻢ. ﺣﺪود دهﻫﺰارﺗﺎ ﺗﯽﺷﺮت ﺑﺮای اﯾﺸﺎن ﻓﺮوﺧﺘﻢ و ﭘﻮﻟﯽ ﺑﻪ‬ ‫دﺳﺘﻢ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﯾﮏ ﺧﻂ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﺧﺮﯾﺪم.‬
‫ﺑﯿﺎد ﻣﯽآورم ﺷﺐ ﻋﯿﺪ ﺧﯿﺎﻃﻤﺎن ﮐﺎر را اﺗﻮ ﻧﮑﺮدهﺑﻮد و ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻓﺮدا ﻧﻤﯽرﺳﻢ ﺑﺪﻫﻢ و ﭘﺲﻓﺮدا ﻣﯽدﻫﻢ. ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﺎرﮔﺎه ﺧﯿﺎﻃﯽ ﻣﯽرﻓﺘﻢ و ﺗﺎ ﺻﺒﺢ اﺗﻮ ﻣﯽﮐﺮدم.‬
‫ﻫﻤﺎن ﺟﻨﺴﯽ را ﮐﻪ ﺧﻮدم اﺗﻮﮐﺮده ﺑﻮدم، ﺻﺒﺢ در ﻣﻐﺎزه ﻣﯽﻓﺮوﺧﺘﻢ ﭼﻮن ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﭼﺮا ﯾﮏ ﻋﺮﻗﯽ ﺑﻪاﯾﻦ ﮐﺎر داﺷﺘﻢ .درﺻﺪ ﻧﻤﯽﮔﺮﻓﺘﻢ اﻣﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ درآﻣﺪ‬ ﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از دﯾﮕﺮ ﻣﻐﺎزهﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﻤﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﺑﯿﺎورﻧﺪ. ﻣﻦ ﻋﻼﻗﻪ دارم ﻫﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ اوﻟﯿﻦ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﻢ.‬
‫ﻣﻦ آدم ﺧﯿﺎلﭘﺮدازی ﻫﺴﺘﻢ و در ﺗﺨﯿﻠﻢ ﯾﮏ ﺣﺎﻟﺖ رﻗﺎﺑﺘﯽ ﺑﺮای ﺧﻮدم ﺑﻮﺟﻮد آورده ﺑﻮدم و ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮوﺷﻨﺪه در اﯾﻦ ﭘﺎﺳﺎژ ﺑﺎﺷﻢ و اﯾﻦ ﻓﺮض را‬ ‫ﺑﺮای ﺧﻮدم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﯾﮏ روز ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽآﯾﻨﺪ و وﻗﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﺑﺎزار رﺿﺎ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻨﺪ، ﻣﻦ آﻧﻘﺪر ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﻫﻤﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻦ ﺷﺠﺎﻋﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﺳﺖ.‬
‫ﺑﻌﺪ از ده ﺳﺎل ﮐﻪ ﭘﺴﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه در ﺗﺮﮐﯿﻪ ﺑﻮد، دو ﻣﻐﺎزه در ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﺎﻧﺪ و ﺻﺎﺣﺐ آن، آن را ﺑﺎ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎﻻﺗﺮی ﺑﻪ ﻣﺎ اﺟﺎره داد. ﻣﻐﺎزهای‬ ﮐﻪاﺟﺎرهاش دوﯾﺴﺖ ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎن ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺎ داد ﭘﺎﻧﺼﺪﻫﺰارﺗﻮﻣﺎن. ﮔﻔﺖ ﭼﻘﺪر ﭘﻮل داری؟ ﮔﻔﺘﻢ ﺳﻪﻣﯿﻠﯿﻮن. ﻣﻮﺗﻮرم و ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﻢ راﻓﺮوﺧﺘﻢ و ﺷﻬﺮﯾﻪ داﻧﺸﮕﺎه‬ ‫ﺧﻮاﻫﺮم را ﻗﺮض ﮔﺮﻓﺘﻢ وﺑﺎ ﯾﮑﯽ از دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﮐﻪ او ﻫﻢ ﺷﺎﮔﺮد ﺑﻮد ﺷﺮﯾﮏ ﺷﺪم. ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮنوﻧﯿﻢ ﻣﻦ ﺟﻮر ﮐﺮدم و ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن و ﻧﯿﻢ او و ﺑﻪ اﻣﯿﺪ ﺧﺪا ﺑﺎ ﻫﻢ‬ ‫ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ.‬
‫او ﻫﻢ ﻣﺎﻧﺘﻮﻓﺮوش ﺑﻮد و از دوﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﺐ ﺟﻤﻌﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﯿﺮون ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ و رﻓﯿﻖ ﺻﻤﯿﻤﯽﺑﻮدﯾﻢ. وﻗﺘﯽ ﻣﻐﺎزه را ﺑﺎز ﮐﺮدﯾﻢ، ﻣﻐﺎزه ﺳﺮاﻣﯿﮏ ﺑﻮد و درﺳﺖ‬ ‫ﻣﺜﻞ ﺣﻤﺎم ﺑﻮد .دوﺳﺘﻢ ﮔﻔﺖ: ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻦ ﻣﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺑﻔﺮوﺷﯿﻢ؟ ﻫﻤﻪ ﭘﻮلﻣﺎن را دادﯾﻢ ﭘﻮل ﭘﯿﺶ ﻣﻐﺎزه.
ﮔﻔﺘﻢ: ﺧﺪا ﺑﺰرگ اﺳﺖ. ﭼﻘﺪر ﭘﻮل دارﯾﻢ؟
ﮔﻔﺖ: ﭘﻨﺠﺎه ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎن. رﻓﺘﯿﻢ ﻣﻨﯿﺮﯾﻪ و ﺑﺎ آن ﭘﻨﺠﺎه ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎن ﻫﻢ ﮐﺎﻏﺬ دﯾﻮاری ﺧﺮﯾﺪﯾﻢ ﺗﺎ ﻣﻐﺎزه ﺷﮑﻞ ﺑﻮﺗﯿﮏ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ.‬
‫رﻓﺘﯿﻢ ﻣﻮﻟﻮی ﮔﻮﻧﯽ ﺧﺮﯾﺪﯾﻢ، از ﻣﯿﺪان ﻣﺤﻼﺗﯽ ﺧﺎکرس ﺧﺮﯾﺪﯾﻢ و ﮔﻞ درﺳﺖ ﮐﺮدﯾﻢ، وﯾﺘﺮﯾﻦﻣﺎن را ﮔﻮﻧﯽ ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ، ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺗﺰﯾﯿﻦاش ﮐﺮدﯾﻢ و ﺧﻼﺻﻪ آن‬ ‫وﯾﺘﺮﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺷﺪ. ﺧﺰﺧﺮﯾﺪﯾﻢ، ﺗﻨﻪ درﺧﺖ ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ. ﭘﻮل ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ ﻣﺎﻧﮑﻦ ﺑﺨﺮﯾﻢ، رﻓﺘﯿﻢ ﻣﺎﻧﮑﻦ ﺷﮑﺴﺘﻪﻫﺎی ﻣﻐﺎزهﻫﺎ را ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ. ﺑﺎﻻﺗﻨﻪ ﯾﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ‬ ‫ﺗﻨﻪﺷﺎن ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و آن را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ. ﯾﺎ ﺑﻌﻀﯽ ﺟﺎﻫﺎ ﺷﻠﻮارﻓﺮوش ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺎﻧﮑﻦ ﺑﺎﻻﺗﻨﻪ اﺿﺎﻓﻪ داﺷﺘﻨﺪ، آﻧﻬﺎ را آوردﯾﻢ، ﭼﺴﺐ زدﯾﻢ، ﺗﻌﻤﯿﺮ ﮐﺮدﯾﻢ و‬ ‫ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ در وﯾﺘﺮﯾﻦ ﻣﻐﺎزهﻣﺎن.‬
‫ﭼﻮن ﻣﻦ ده ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮐﺎر ﮐﺮده ﺑﻮدم، ﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ رﻓﺘﻢ و ﻧﺴﯿﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻢ، دادﻧﺪ. ﮔﻔﺘﻢ ﭘﻮل ﻧﺪارم، ﺟﻨﺲ ﻣﯽﺑﺮم و ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﯽآﯾﻢ ﺣﺴﺎب ﻣﯽﮐﻨﻢ‬ ‫و ﭘﻮلﺗﺎن را ﻣﯽدﻫﻢ. ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن، دو ﻣﯿﻠﯿﻮن و ﭘﻨﺞ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺑﻪ ﻣﺎ اﻋﺘﺒﺎر دادﻧﺪ و ﺟﻨﺲ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ. ﺑﺎزار اﯾﻦﻃﻮری اﺳﺖ و آﻧﺠﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ آدم را ﺑﻪ آﺑﺮو ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ.‬
‫ﻣﯽداﻧﯿﺪ ﻣﺸﮑﻞ ﺟﻮاﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ در اﺑﺘﺪای راه ﻫﺴﺘﻨﺪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﯿﻠﯿﺎردی ﻣﺮا ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ وﻟﯽ زﺣﻤﺖﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﺸﯿﺪهام ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﻨﺪ و ﺧﺒﺮ‬ ‫ﻧﺪارﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﯾﮏ ﮐﺎرﮔﺮزاده ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺳﺮﻣﺎﯾﻪام در ﻫﻨﮕﺎم ﺷﺮوع ﮐﺎر ﻫﻤﺎن ﻣﻮﺗﻮر وﯾﮏ ﺧﻂ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﺑﻮده و اﻟﺒﺘﻪ اﻋﺘﺒﺎر و ﺗﺠﺮﺑﻪای ﮐﻪ ۱۰ ﺳﺎل زﺣﻤﺖ‬ ‫ﭘﺸﺖ آن ﺑﻮده.‬
در آن ده ﺳﺎل ﮐﻪ در ﻣﻐﺎزه آن آﻗﺎ ﮐﺎر ﮐﺮده ﺑﻮدی، درﺳﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای او ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮدی اﻣﺎ اﻧﮕﺎر اﯾﻦ ﮐﺎر ﮐﺮدن ﺑﺮای ﺧﻮدت ﻫﻢ ﺑﻮد.‬
‫دﻗﯿﻘﺎ. ﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ رﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺧﻮﺑﻢ اﻋﺘﺒﺎر داﺷﺘﻢ و ﺧﻮدم ﮐﺎر را ﺷﺮوع ﮐﺮده ام و ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﻨﺲ ﻧﺴﯿﻪ دادﻧﺪ، ﭼﻮن ﻋﻤﻮﻣﺎ اﯾﻦ اﺳﺘﻨﺒﺎط را در ذﻫﻦﺷﺎن‬ ‫داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪاﮔﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺒﻮدم ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه ده ﺳﺎل در ﯾﮏ ﻣﻐﺎزه ﻣﺮا ﻧﮕﻪ ﻧﻤﯽداﺷﺖ. آﻧﻬﺎ ﻟﻄﻒ ﮐﺮدﻧﺪ، ﺑﻪ ﻣﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﺟﻨﺲ اﻣﺎﻧﯽ دادﻧﺪ و ﻣﺎ‬ ﻫﻢ ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ دﻓﺘﺮ ﻓﺮوشﻣﺎن را ﺑﺎز ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ و ﻓﺮوش ﻣﺎ را ﻣﯽدﯾﺪﻧﺪ و ﭘﻮلﺷﺎن را ﻣﯽدادﯾﻢ.‬
‫ﺷﺶ ﻣﺎه اﯾﻨﻄﻮری ﮐﺎرﮐﺮدﯾﻢ، ﭘﻮﻟﯽ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدﯾﻢ، دﮐﻮر ﺷﯿﮑﯽ زدﯾﻢ و ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ .اول ﺳﻪ ﻃﺎﻗﻪ ﭘﺎرﭼﻪ ﺧﺮﯾﺪﯾﻢ و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﻪ ﻃﺎﻗﻪ ﭘﺎرﭼﻪ ﮐﺎر را‬ ‫ﺷﺮوع ﮐﺮدم. وﻗﺘﯽ رﻓﺘﻢ آن ﻣﻐﺎزه را زدم ﺗﻤﺎم ﻣﺸﺘﺮیﻫﺎی ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺎر ﻗﺒﻠﯽام آﻣﺪﻧﺪ ﺳﺮاغ ﻣﻦ. ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻗﺎ ﻣﻐﺎزهﺗﺎن ﻋﻮض ﺷﺪه؟ ﮐﺴﯽ را ﻏﯿﺮ از ﻣﻦ آﻧﺠﺎ‬ ﻧﻤﯽدﯾﺪﻧﺪ و ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﻣﻦ ﺻﺎﺣﺐ آن ﻣﻐﺎزه ام. ﻟﻄﻒ ﺧﺪا ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﻣﺎ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺳﻪ ﻃﺎﻗﻪ ﭘﺎرﭼﻪ ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ، ﻣﺪل زدﯾﻢ.‬
‫اول ﻣﺪلﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﮐﺪام ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﺮوش ﻣﯽرود و ﺑﻌﺪ رﻓﺘﯿﻢ ﻧﻈﯿﺮ آن ﻣﺪل را ﻣﯽزدﯾﻢ و دﯾﮕﺮ از آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺧﺮﯾﺪﯾﻢ. آﻧﻬﺎ ﻫﻢ‬ ‫ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺘﻮ ﻧﻤﯽدﻫﯿﻢ، ﺗﻮﻣﺪلﻫﺎﯾﻤﺎن را ﮐﭙﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ. ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻣﻦ ﺑﻪ آن ﮐﺎر ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ و ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺧﻮدم ﻣﺪلﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪ‬ ‫ﻃﺮاﺣﯽ ﮐﻨﻢ.‬
‫ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺷﺮﯾﮑﻢ از ﻣﻦ ﺟﺪا ﺷﺪ و ﻣﻦ اﺳﺘﻘﻼل ﺑﯿﺸﺘﺮی دراﻧﺘﺨﺎب ﻃﺮح و ﻣﺪل ﺑﺪﺳﺖ آوردم و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﻣﻐﺎزه در ﺑﺎزار ﺑﺨﺮم و ﺳﺎل ﺑﻌﺪ‬ ‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﻐﺎزه ﭘﺎﺳﺎژ رﺿﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﺳﺐ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎزار اﺟﺎره ﮐﻨﻢ.‬
ﭼﻪ ﺳﺎﻟﯽ ﺑﻮد؟‬
‫ﺳﺎل ۷۸
ﺧﻮدت ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮدی؟‬
‫ﺑﻠﻪ، ﺗﻨﻬﺎ. ﺻﺒﺢﻫﺎ ﭘﺎرﭼﻪ را ﻣﯽﺧﺮﯾﺪم و ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدم ﺑﺮای ﺧﯿﺎﻃﯽ و ﺧﻮدم ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﺳﺮ ﻣﻐﺎزه ﻣﯽاﯾﺴﺘﺎدم و ﺳﺎﻋﺖ ۷ ﮐﻪ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﻣﯽﺷﺪم ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﻃﯽ ﺳﺮ‬‫ﻣﯽزدم ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻨﺪﺗﺎ دوﺧﺘﻪ و ﭼﮑﺎر ﮐﺮده. در ﺑﺎزار ﯾﮏ ﻣﻐﺎزه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭼﺸﻤﻢ دﻧﺒﺎل آن ﺑﻮد .ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ ﺧﺪاﯾﺎ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺷﻮد اﯾﻦ ﻣﻐﺎزه ﻣﺎل‬‫ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ. آﻧﺠﺎ دﻓﺘﺮ و ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﻐﺎزه ﭘﺎﺳﺎژ ﺑﻮد.‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺎﺳﺎژ وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﻣﻦ اﯾﻦﻗﺪر ﺧﻮب ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮔﻔﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻧﺪﻫﺎ آن ﻣﻐﺎزه را ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ، ﺑﻪ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﻧﺪادم اﻣﺎ آن را ﺑﻪ ﺗﻮ واﮔﺬار ﻣﯽﮐﻨﻢ. ﺧﺪا را ﺷﮑﺮ‬‫آن ﻣﻐﺎزه اﻻن ﭼﻬﺎر ﺳﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎل ﻣﻦ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان دوﻣﯿﻦ ﻣﻐﺎزه آن را ﺧﺮﯾﺪم. آن ﻣﻐﺎزه ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﻐﺎزه ﺗﻬﺮان اﺳﺖ، ﭼﻮن ﻫﻤﻪی ﺗﻬﺮان اﺳﺖ‬ ‫و ﺑﺎزارش، ﻫﻤﻪی ﺑﺎزار اﺳﺖ و ﭘﺎﺳﺎژ رﺿﺎ، ﻫﻤﻪی ﭘﺎﺳﺎژ رﺿﺎ اﺳﺖ و آن ﻣﻐﺎزه. ﺑﻌﺪ از آن دو ﻣﻐﺎزه دﯾﮕﺮ ﺧﺮﯾﺪم و ﻣﻐﺎزهﻫﺎﯾﻢ ﺷﺪ ﭼﻬﺎرﺗﺎ. آن ﻣﻮﻗﻊ دﯾﮕﺮ ﺑﺮای‬ ‫ﺧﻮدم ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ زده ﺑﻮدم.‬
ﮐﯽ ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ زدی؟‬
‫ﺳﺎل ۸۸ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮم زد ﮐﺎرم را ﺻﻨﻌﺘﯽ ﮐﻨﻢ. ﻃﺮاح آوردم، در ﺷﯿﺮاز ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ زدم و اﻻن ﻫﺰاروﺻﺪ ﻧﻔﺮ در ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪی ﺷﯿﺮازم ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. آﻧﺠﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ‬ ‫ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪی ﭘﻮﺷﺎک ﮐﺸﻮر اﺳﺖ. ﺑﻌﺪ دﯾﺪم ﻣﺸﺘﺮیﻫﺎ ﻣﯽآﯾﻨﺪ ﺗﮏﺗﮏ ﻣﯽﺧﺮﻧﺪ و وﻗﺖ ﻣﺎرا زﯾﺎد ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻫﻤﺎﯾﺶ ﺑﺮﮔﺰار ﮐﻨﻢ.‬‫ﯾﮏ ﻫﻤﺎﯾﺶ در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺟﺎم ﺟﻢ ﺑﺮﮔﺰار ﮐﺮدم و اﻓﻄﺎری دادم. ﺗﻤﺎم ﻣﺸﺘﺮیﻫﺎی ﻋﻤﺪه ام در ﺷﻬﺮﺳﺘﺎنﻫﺎ و ﺗﻬﺮان را دﻋﻮت ﮐﺮدم. آﻧﺠﺎ ﺑﺮای اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﯾﮑﯽ از‬ ‫ﻣﺠﺮﯾﺎن ﺗﻮاﻣﻨﺪ ﺻﺪاوﺳﯿﻤﺎ را دﻋﻮت ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ را اﺟﺮا ﮐﺮد و ﻣﺸﺘﺮیﻫﺎی ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ از آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﺷﺸﺎن آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻓﺮوش ﺧﻮﺑﯽ ﻫﻢ دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم.‬
اﺳﻢ ارﯾﮑﺎ را از ﮐﯽ روی ﺗﻮﻟﯿﺪاﺗﺘﺎن ﮔﺬاﺷﺘﯿﺪ؟‬
‫ﻣﻐﺎزه ﻣﺎ ﺳﻪ ﻣﺎه ﺑﺪون اﺳﻢ ﺑﻮد. ﯾﮏ ﺑﺎر ﺗﻮی ﯾﮏ ﮔﻠﻔﺮوﺷﯽ ﺑﻮدم. ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻢ آﻣﺪ آﻧﺠﺎ و ﺑﻪ ﮔﻠﻔﺮوش ﮔﻔﺖ ﭼﺮا اﯾﻦ ﮔﻞ ﺑﺎﯾﺪ در ﮔﻠﺪان ﺑﺎﺷﺪ؟ ﻣﻦ وﻗﺘﯽ آن را در‫ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻣﯽﮐﺎرم ﺧﺸﮏ ﻣﯽﺷﻮد. ﮔﻠﻔﺮوش ﮔﻔﺖ: اﯾﻦ ﮔﻞ ﯾﮏ ﮔﻞ ﺣﺴﺎس اﺳﺖ و ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ در ﮔﻠﺪان ﺑﺎﺷﺪ. اﮔﺮ ﺟﻠﻮی ﻧﻮر ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺧﺸﮏ ﻣﯽﺷﻮد. اﯾﻦ ﮔﻞ ﻧﺎز‬‫دارد.
ﮔﻔﺘﻢ آﻗﺎ اﺳﻢ اﯾﻦ ﮔﻞ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﮔﻔﺖ: ارﯾﮑﺎ. دﻟﻢ ﮔﻔﺖ ﭼﻪاﺳﻢ ﺟﺬاب و ﻗﺸﻨﮕﯽ اﺳﺖ. ﺗﮏ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ.‬
‫ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻬﻢ ﺑﻮد ﮐﻪاﺳﻤﯽ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻢ ﮐﻪ در اﯾﺮان ﺗﮏ ﺑﺎﺷﺪ. در دوران ﺷﺎﮔﺮدی ﻫﻤﻪی ﻣﻐﺎزهﻫﺎ و اﺳﻢﻫﺎﯾﺸﺎن را ﻫﻢ دﯾﺪه ﺑﻮدم و ﻫﻤﻪ ﺟﺎی ﺗﻬﺮان را وﺟﺐ ﺑﻪ‬‫وﺟﺐ ﺑﻠﺪ ﺑﻮدم و ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ اﺳﻢ در ﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﻧﯿﺴﺖ. ﺗﺎ آن آﻗﺎ ﮔﻔﺖ ارﯾﮑﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﻓﺮدا اﺳﻢ ﻣﻐﺎزه ام را ارﯾﮑﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻢ. ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺎ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﺷﺒﺮﻧﮓ اﯾﻦ‬ ‫اﺳﻢ را در آوردﻧﺪ. ﺑﺮای ﺧﺎصﺗﺮ ﺷﺪن‪ ‬ارﯾﮑﺎ را ﮐﻮﭼﮏ ﮐﺮدم و ﻧﻘﻄﻪ ﭘﺮﭼﻢ ژاﭘﻦ را روی آن ﮔﺬاﺷﺘﻢ. ﭼﻮن ژاﭘﻦ ﺑﺮای ﻣﻦ ﺳﻤﺒﻞ ﺳﺨﺖﮐﻮﺷﯽ، اﺳﺘﻘﻼل و‫اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻮد .‬
ﻧﮑﺘﻪ دﯾﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ اﺳﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ ﻣﯽآﯾﺪ؟‬
‫ﺑﻠﻪ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪی ﮐﺎﻣﻼ اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ “ﺑﺎ ﺷﮑﻮه و ﺑﺎ وﻗﺎر”اﺳﺖ و اﺳﻢ ﯾﮏ ﮔﻞ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ در ﺳﺎﯾﺮ ﻧﻘﺎط ﺟﻬﺎن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺎم اﺳﺖ و اﻟﺒﺘﻪ‬ ‫ﺷﺮﮐﺖﻫﺎی ﺑﺴﯿﺎری ﻫﻢ در ﺟﻬﺎن ﺑﻪاﯾﻦ ﻧﺎم وﺟﻮد دارﻧﺪ. از اول دﻟﻢ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ زارا ﯾﺎ ﻣﻨﮕﻮ ﺑﺎﺷﻢ و ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﻢ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ وﻗﺘﯽ ﻣﺎﻧﺘﻮ ﺗﻮﻟﯿﺪ‬ ‫ﻣﯽﮐﺮدم ﺑﺎ ﻋﺸﻖ روی آن ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺘﻢ ارﯾﮑﺎ ﮐﻪ ﺧﺪاروﺷﮑﺮ ﮐﻢﮐﻢ ﺟﺎ اﻓﺘﺎد. ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺸﺘﺮی داﺷﺘﯿﻢ و ﺑﺮﻧﺪ را ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ. ﻣﺤﯿﻂ ﺑﺎزار ﯾﮏ ﻣﺤﯿﻂ ﭘﺮﺗﺮدد ﺑﻮد و اﯾﻦ‬‫ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻣﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻢ از ﺗﻬﺮان و ﻫﻢ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎنﻫﺎ ﻣﺎ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ.‬
ﻻزم ﻧﺒﻮد اﯾﻦ اﺳﻢ را ﺛﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ؟‬
‫ﺗﺎ ﺳﺎل ۸۸ ﺛﺒﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدﯾﻢ وﺣﺘﯽ ﭘﻨﺞ ﻣﻐﺎزه در ﺗﻬﺮان اﺳﻢﺷﺎن را ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ارﯾﮑﺎ .ﺟﻨﺲ ﺑﯽﮐﯿﻔﯿﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪاﺳﻢ ارﯾﮑﺎ ﻣﯽﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ و اﯾﻦ‬ ‫داﺷﺖ اﺳﻢ ﺑﺮﻧﺪ ﻣﺎ را ﺗﺤﺖاﻟﺸﻌﺎع ﻗﺮار ﻣﯽداد. اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ارﯾﮑﺎ را ﺛﺒﺖ ﮐﺮدﯾﻢ. اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮای ﺛﺒﺖ اﯾﻦ ﻧﺎم ﻫﻢ وﮐﯿﻞ ﺷﺮﮐﺖ ﯾﮏﺳﺎل رﻓﺖوآﻣﺪ ﻣﯽﮐﺮد ﺗﺎ‬ ‫ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ اﯾﻦ اﺳﻢ ﻓﺎرﺳﯽ اﺳﺖ.‬
‫در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﺎﻻ ﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ از اﯾﻦ ﻧﺎم دﻓﺎع ﮐﻨﯿﻢ وﺗﻮﻟﯿﺪیﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪارﯾﮑﺎﻫﺎی ﺟﻌﻠﯽ را ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﻃﺒﻖ ﻗﺎﻧﻮن ﮐﭙﯽراﯾﺖ ﺑﻪ ﭘﺎی ﻣﯿﺰ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﮑﺸﯿﻢ و ﻃﺒﻖ‬‫دﺳﺘﻮر ﻗﻀﺎﯾﯽ ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯾﺸﺎن ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽﺷﻮد، اﻗﻼم ﺑﯽﮐﯿﻔﯿﺖﺷﺎن ﻫﻢ ﺗﻮﻗﯿﻒ و ﻣﻨﻬﺪم ﻣﯽﺷﻮد از ۶ ﻣﺎه ﺗﺎ ۳ ﺳﺎل ﺣﺒﺲ ﻧﯿﺰ در اﻧﺘﻈﺎرﺷﺎن‬
اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖﻫﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮ؟‬
‫ﺑﻠﻪ. اﻣﻨﯿﺖ در ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺳﺎل۸۸ ﺑﺮﻧﺪ ﻣﻠﯽ ﺷﺪﯾﻢ و در ﺳﺎل ۹۰، در ﻃﯽ ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﺑﻪاﻓﺘﺨﺎرات ﺑﺴﯿﺎری رﺳﯿﺪه اﯾﻢ. اﯾﻦ ﺗﻨﺪﯾﺲﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻗﻔﺴﻪ‬‫ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﯾﺎدﮔﺎر اﯾﻦ اﻓﺘﺨﺎرات اﺳﺖ.‬
ﻣﺸﺨﺼﺎت و وﯾﮋﮔﯽﻫﺎی ﮐﺎر ﺷﻤﺎ ﭼﯿﺴﺖ؟‬
‫ﻣﺎﻧﺘﻮی ارﯾﮑﺎ از ﻟﺤﺎظ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎ ﮐﺎﻻی ﺧﺎرﺟﯽ رﻗﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ اﻣﺎ از ﻟﺤﺎظ ﻗﯿﻤﺖ رﻗﯿﺐ ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎی داﺧﻠﯽ اﺳت ﻮ اﯾﻦ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪه‬‫ﭘﻮﺷﺎک اﯾﺮاﻧﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﮐﺴﺐ اﯾﺰو ۹۰۰۲ﺷﺪه اﯾﻢ.‬
ﭼﻄﻮر ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ رﻗﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ؟‬
‫دﻟﯿﻞ رﺳﯿﺪن ﺑﻪاﯾﻦ ﻣﻬﻢ در ﺟﺰءﺟﺰء ﺳﯿﺴﺘﻢ ارﯾﮑﺎ ﻧﻬﻔﺘﻪ اﺳﺖ. از ﺧﺮﯾﺪ ﭘﺎرﭼﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻋﺮﺿﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮی. ﻣﺜﻼ ﺗﻮﻟﯿﺪیﻫﺎی ﻣﺎﻧﺘﻮ در اﯾﺮان ﭘﺎرﭼﻪ ﺧﻮد را از‬ ‫ﭘﺎرﭼﻪﻓﺮوﺷﺎن ﺑﺎزار ﻣﯽﺧﺮﻧﺪ ﮐﻪ در واﻗﻊ واﺳﻄﻪای ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﯿﻦ ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﭘﺎرﭼﻪ و ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﺎﻧﺘﻮ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ارﯾﮑﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﯿﺮاژ ﺑﺎﻻ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎ ﺑﻪ‬‫ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪه ﭘﺎرﭼﻪ در ﺧﺎرج ﺳﻔﺎرش ﻣﯽدﻫﺪ و ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﻧﺼﻒ ﻗﯿﻤﺖ دﯾﮕﺮان ﭘﺎرﭼﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺎ ﻣﯽرﺳﺪ و ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺗﻮان رﻗﺎﺑﺖ را در ﻗﯿﻤﺖ از رﻗﺒﺎی ﻣﺎ‬ ‫ﻣﯽﮔﯿﺮد.‬
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪاﻫﺪاف ﺧﻮد ﻣﯽرﺳﯿﺪ؟‬
‫ﻣﻦ ﯾﮏ ﻋﺎدت دارم ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﮐﺎری را ﺷﺮوع ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺗﻤﺎم ﻧﮑﻨﻢ آرام ﻧﻤﯽﮔﯿﺮم و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ در دﻓﺘﺮم ﯾﮏ واﯾﺖﺑﺮد دارم ﮐﻪ اﻻن ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺷﻤﺎ‬ ‫ﻗﺮار دارد و ﻣﻦ اﻫﺪاﻓﻢ را روی آن ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻢ ﮐﻪ ﻫﺪﻓﻢ ﻫﻤﻮاره ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻤﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪای از آن ﻏﺎﻓﻞ ﻧﺸﻮم.‬
اﯾﻦ ﻋﺪد “۵۰ ﻫﺰارﺗﻮﻣﺎن”روی واﯾﺖ ﺑﺮد ﭼﯿﺴﺖ؟‬
‫ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺑﺮای ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎر، ﺻﺪ و ﭘﻨﺠﺎه ﻫﺰار ﻣﺎﻧﺘﻮ را در ﻃﻮل ﻫﻔﺘﺎد روز ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﯿﻢ.‬
‫ﻋﻈﻤﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ درک ﮐﻨﺪ. ﻣﻦ اﯾﻦ ﺻﺪوﭘﻨﺠﺎهﻫﺰار را ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﺮ ﻫﻔﺘﺎد روز، ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﺮ ﻗﯿﻤﺖ، ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﺮ ﭘﺎرﭼﻪ ﮐﺮدم و ﻫﻤﻪ را‬ ‫ﺣﺴﺎب ﮐﺮدم و ﭘﯿﺶ ﺧﻮدم ﺣﺴﺎب ﮐﺮدم در اﯾﻦ ﻫﻔﺘﺎد روز، اﮔﺮ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﯿﮑﺎر ﺑﺎﺷﻢ، ﭘﻨﺠﺎه ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎن ﺿﺮر ﻣﯽﮐﻨﻢ. اﮔﺮ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﯾﮏ ﮐﺎر ﺑﯽﺧﻮد اﻧﺠﺎم‬‫ﺑﺪﻫﻢ، ﺳﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺗﻮﻣﺎن ﺿﺮر ﻣﯽﮐﻨﻢ. ﺑﻌﺪ رﻓﺘﻢ زﯾﺮ ﺳﺎﺧﺖ ﻻزم را ﺑﺮای ﺗﻮﻟﯿﺪ اﯾﻦ ﺻﺪ و ﭘﻨﺠﺎه ﻫﺰار ﻣﺎﻧﺘﻮ اﯾﺠﺎد ﮐﺮدم. ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺗﺎ روز ﻣﻮﻋﻮد ﺑﻪ ﻫﺪﻓﻢ‬ ‫ﻣﯽرﺳﻢ.‬
‫اﻻن ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ در ﻧﯿﻤﻪ دوم ﺳﺎل ۹۱ ﺑﺎﯾﺪ در رم، ﺑﺎرﺳﻠﻮن، اﺳﺘﺎﻧﺒﻮل، دﺑﯽ، ﻣﺎﻟﺰی، ﺳﻨﮕﺎﭘﻮر و ﻓﺮاﻧﮑﻔﻮرت ﮐﻪ ﺳﯽ و ﭘﻨﺞ ﻫﺰار ﺧﺎﻧﻢ اﯾﺮاﻧﯽ در آن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻌﺒﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ. ﺑﺤﺚ ﻣﺎﻟﯽ آن ﻫﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﻬﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻮﻃﻨﺎن ﻣﻦ در اﯾﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر ﺗﺎﺑﻠﻮی ارﯾﮑﺎ را ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﻧﺸﺎن ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺑﺮاﯾﻢ‬ ‫ﻣﻬﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎری را ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻢ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻢ، ﺣﺘﯽ ﺑﺎ زﺣﻤﺖ و ﺷﺐ ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪن اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻢ. ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎری ﻣﻦ ﺷﺶ ﺻﺒﺢ اﺳﺖ ﺗﺎ ﯾﺎزده ﺷﺐ. ﯾﺎزده ﻣﯽروم‬ ‫ﺧﺎﻧﻪ، دوازده ﻣﯽﺧﻮاﺑﻢ و دوﺑﺎره ﺷﺶ ﺻﺒﺢ در دﻓﺘﺮ ﻫﺴﺘﻢ.‬
از ﮐﻮدﮐﯽ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ را در ﺧﻮدم ﭘﺮورش دادم‬
‫ﻣﺎ ﺑﭽﻪ ﺟﻨﻮب ﺷﻬﺮ ﻫﺴﺘﯿﻢ. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎنﻫﺎ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﻓﻮﺗﺒﺎل را ﺑﯿﻦ ﮐﻮﭼﻪ ﺧﻮدﻣﺎن، ﮐﻮﭼﻪ روﺑﻪروﯾﯽ و ﮐﻮﭼﻪ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ. ﻫﻤﻪ ﺗﯿﻢﻫﺎ ﺟﺎﯾﺰه ای‬ ‫ﺑﻪ ﺗﯿﻢ ﺑﺮﻧﺪه ﻣﯽدادﯾﻢ. در اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﺗﯿﻢ اﺟﺮاﯾﯽ ﺑﻮدم. از ﺑﭽﮕﯽ اﯾﻦ ﺣﺲ در ﻣﻦ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ را رﻫﺒﺮی ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ‬‫رﻗﺎﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ. ﯾﺎدم ﻫﺴﺖ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﺳﺎل از ﻣﻦ ﺑﺰرگﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ از ﻣﻦ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺎزی ﮐﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﺮا ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رﺋﯿﺲ‬ ‫ﻓﺪراﺳﯿﻮن ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ. ﻫﻤﯿﺸﻪاﯾﻦ ﺣﺲ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ در ﻣﻦ وﺟﻮد داﺷﺖ. ﻫﺮ وﻗﺖ درس ﺧﻮاﻧﺪم ﻣﺒﺼﺮ ﮐﻼس ﺑﻮدم.‬
ﻣﺎدﯾﺎت ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ‬
ﻫﻤﻮاره ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ ﯾﮏ ﮐﺎرﮔﺮزاده ﻫﺴﺘﻢ، ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻣﯿﻠﯿﺎردر ﺑﺎﺷﻢ و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ. در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺑﺴﯿﺎر‬ ‫آرﻣﺎنﮔﺮا ﻫﺴﺘﻢ. ﻣﺜﻼ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻫﻤﻪ اﯾﺮان ﺗﻮ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﻣﺎﻧﺘﻮ ﺑﭙﺬﯾﺮﻧﺪ و در ﻋﻮض ﺣﻘﻮﻗﺖ ﻣﺎﻫﯽ ﭘﺎﻧﺼﺪﻫﺰارﺗﻮﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ، ﻗﺒﻮل‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﻢ. ﺛﺮوت ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ. وﻗﺘﯽ اﯾﻦ ﺗﻨﺪﯾﺲﻫﺎ را ﻣﯽﮔﯿﺮم ﺧﺴﺘﮕﯽ ﯾﮏ ﺳﺎل ﮐﺎر از ﺗﻨﻢ ﺑﯿﺮون ﻣﯽرود. ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺎرم ﻫﺴﺘﻢ و ﺑﺎ دل و روﺣﻢ ﺳﻌﯽ‬ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن ﻣﻦ راﺿﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ.‬
ﻣﯽﺧﻮاﻫﻢ ارﯾﮑﺎ را ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻨﻢ‬.
‫دوﺳﺖ دارم ارﯾﮑﺎ ﯾﮏ ﻣﺎرک ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ارﯾﮑﺎ ﺑﺮاﯾﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ اﺳﺖ. ﻣﻦ ﺟﻮاﻧﯽ و ﻋﻤﺮم را ﮔﺬاﺷﺘﻪام روی اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺪ و دوﺳﺖ دارم ﺟﻬﺎﻧﯽاش ﮐﻨﻢ. ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮاﯾﻢ‬ ‫ﻣﻬﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮدا ﯾﮏ ﻧﺎم ﻧﯿﮏ از ﻣﻦ ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﺎری ﺑﻤﺎﻧﺪ. اﻣﯿﺪوارم ارﯾﮑﺎ در ﺗﻤﺎم ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﺟﻬﺎن ﺷﻌﺒﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.‬
‫ﺷﻌﺎر ارﯾﮑﺎ‬
‫ﻫﻤﻮاره اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻠﺖ اﯾﺮان ﺑﺎ داﺷﺘﻦ ﻏﻨﺎی ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ اﺣﺘﺮام اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ارﯾﮑﺎ را ﻧﺸﺎن اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮی ﻣﯽداﻧﻢ و ﻫﻤﯿﻦ را ﺷﻌﺎر‬‫ارﯾﮑﺎ ﮐﺮده ام .ﺑﻪ ﻃﻮر اﮐﯿﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻓﺮوﺷﻨﺪهﻫﺎی ﯾﮑﺼﺪ ﺷﻌﺒﻪارﯾﮑﺎ در ﺳﺮاﺳﺮ اﯾﺮان ﺗﻮﺻﯿﻪ ﮐﺮده ام ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺮیﻣﺪاری را ﺳﺮ ﻟﻮﺣﻪ ﮐﺎر ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﻨﺪ و ﺷﺨﺼﺎ‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮات ﻣﺼﺮفﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم در ﺧﺼﻮص ﺟﺰءﺟﺰء ﮐﺎر از ﮐﯿﻔﯿﺖ دوﺧﺖ و ﻧﻮع ﭘﺎرﭼﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻧﺤﻮه ﺑﺮﺧﻮرد ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن ﺑﺎ ﻣﺸﺘﺮی رﺳﯿﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ.‬


١٢:٣٠ - جمعه ١٥ دی ١٣٩٦    /    شماره : ٣٢٣    /    تعداد نمایش : ١٦







سایت های مرتبط
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد