سه شنبه ٠٤ ارديبهشت ١٣٩٧
|
فهرست اصلی
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
[فراموشی کلمه عبور]
فراخوان مقالات

ثبت نظرات

اوقات شرعی
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 6817
 بازدید امروز : 413
 کل بازدید : 3430800
 بازدیدکنندگان آنلاين : 2
 زمان بازدید : 0/3281
کار (خیر) اندک ، که بر آن مداومت ورزی ، از کار بسیار که از آن خسته شوی ، امیدوار کننده تر است ( حضرت علی علیه السلام )
میگوی آب شیرین

میگوی آب شیرین

بیش از150گونه میگوی آب شیرین در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان زیست می کنند که در حدود 100 گونه آنان به جنس ماکروبراکیوم تعلق دارند از میان آنها 40 گونه دارای ارزش اقتصادی می باشند . ماکروبراکیوم روزنبرگی بومی نواحی حاره ای جنوب شرق آسیاست و در این مناطق از پست ترین تا مرتفع ترین نقاط رودخانه ها و مصب رودها در شرایط بسیار گل آلود و کدر زندگی می کند . بعلت طغیانی بودن و نوسانات زیاد دمایی رودخانه های ایران این گونه در رودخانه های کشورمان دیده نمی شود .

میگوی عظیم الجثه آب شیرین ( Fresh Water Prown Giant) به علل زیر مناسب ترین گونه برای پرورش محسوب می شود :

  • رشد سریع و رسیدن به وزن تجاری ( بیش از 70 گرم ) در استخرهای خاکی در مدت کمتر از 4 ماه
  • عدم توقع غذایی خاص و رژیم همه چیزخواری .
  • مقاومت در شرایط مختلف محیطی ( دما ، شوری و ... ) .
  • رسیدن به مرحله رسیدگی جنسی در استخرهای پرورش .
  • قابلیت پرورش و رشد در آبهای شیرین و لب شور .
  • امکان کشت توام با ماهیان گرم آبی .
  • تکثیر و پرورش آسان .
  • تمایل اندک به همجنس خواری .
  • بازار جهانی مطلوب .

رده بندی میگوی آب شیرین :

  • شاخه : بندپایان

زیر شاخه : ماندیبولاتا

  • رده : سخت پوستان زیر رده : مالاکاستراکا
  • راسته : ده پایان زیر راسته : ده پایان شناور
  • فوق خانواده : کاریده آ خانواده : پالمونیده
  • جنس : ماکرو براکیوم گونه : روزنبرگی

چرخه زندگی میگوی آب شیرین دارای چهار مرحله است :

  • تخم : بیضی شکل با محور طولی 7/0 - 6/0 میلی متر به رنگ نارنجی روشن که 3 - 2 روز قبل از تفریخ خاکستری سیاه می شوند .
  • لارو : دارای 12 - 8 مرحله مشخص می باشد که هر مرحله دارای مشخصات ویژه ای می باشد و عبور از هر مرحله و ورود به مرحله بعدی با یک پوست اندازی همراه است . اختصاصات هر مرحله در جدول زیر آمده است .
  • پست لارو : شفاف بوده و در ناحیه سر دارای رنگ نارنجی مایل به صورتی روشن می باشد .
  • بالغ : معمولا آبی رنگ و گاهی مایل به قهوه ای حداکثر اندازه 30 سانتیمتر و حداکثر وزن 200 گرم می باشد . دومین جفت پاهای حرکتی نسبت به سایر پاها بسیار بزرگتر بوده و انتهای آنها چنگالهای مشخصی دارد که اندازه آنها برخلاف برخی از سایر گونه های ماکروبراکیم از نظر طولی هم اندازه می باشند .

چرخه زندگی میگوی آب شیرین

ریخت شناسی :

بدن میگوی آب شیرین دارای دو قسمت سر و دم می باشد ارگانهای بیرونی قسمت سر شامل روستروم ؛ یک جفت چشم مرکب ،آنتن ها و آنتنول ، پره های دهانی و شش جفت پای قدم زن می باشد . در قسمت دم بندهای شکمی ، دم و دمپاره ها و پاهای شنا قرار می گیرند .

تولید مثل REPRODUCTION :

فرآیند تولیدمثل در تمام طول سال صورت می گیرد اما دارای دو پیک بهاری ( اسفند - خرداد ) و پاییزی ( مهر و آبان ) می باشد . چند ساعت پس از جفتگیری تخمگذاری صورت می گیرد لقاح بیرونی می باشد . تعداد تخمها به اندازه میگو بستگی دارد ( مثلا میگوی با وزن 100 - 50 گرم 100 - 50 هزار تخمریزی می کند ) .

تخم ها توسط یک غشاء نازک در زیر قسمت شکمی میگوی ماده قرار می گیرند و بوسیله حرکات شدید زوائد شکمی هوادهی می شوند . در شرایط آزمایشگاهی تخمها در دمای 28 درجه سانتیگراد در مدت 17 - 16 روز تفریخ می شوند و لاروها بیرون می آیند . لاروها شناور بوده و با دم ابتدایی خود به پشت شنا می کنند آب دارای شوری ppt 15 - 10 برای این لاروها ضروری است و اگر در آب شیرین قرار گیرند می میرند . مراحل لاروی 16 روز طول می کشد و سپس وارد مرحله پست لارو می شوند .

یکی از صفات اختصاصی میگوی آب شیرین سازگاری بالا نسبت به تغییرات دامنه شوری است و بر همین اساس می توان پست لاروها را مستقیما از آب لب شور به آب شیرین منتقل کرد .

ذخیره سازی STOCKING

  • سن ایده آل نوزادان برای ذخیره سازی 4 هفته و اندازه آنان 5 - 3 سانتیمتر می باشد .
  • قبل از ذخیره سازی باید مرحله سازگاری ADOPTATION صورت گیرد .
  • می توان میگوی آب شیرین را بصورت تک گونه ای (منوکالچر) و چند گونه ای (پلی کالچر) همراه گونه هایی همچون کپور علفخوار ، کپور نقره ای ، تیلاپیا ، خامه ماهی و صدف پرورش داد .
  • دوره پرورش 7 - 4 ماه و بطور متوسط 6 ماه است .
  • تراکم ذخیره سازی : 40000 - 30000 قطعه در هکتار
  • مقدار اکسیژن محلول در حد 3 میلی گرم در لیتر برای میگوی آب شیرین استرسزا و کمتر از آن مرگ آور است .
  • میگوی آب شیرین به روشهای زیر پرورش داده می شود : پرورش در محیط محصور ، پرورش در قفس ، پرورش متراکم در استخرهای خاکی و کشت توام با ماهی .
  • بهترین دما برای پرورش میگوی آب شیرین c ° 28 (32 - 28) دمای بیش از 35 و کمتر از 14 کشنده است .

پوست اندازی MOULTING :

میگوی آب شیرین مثل سایر سخت پوستان برای رشد بطور منظم اسکلت خارجی ( پوسته ) خود را می اندازد که این فرآیند با یک افزایش ناگهانی در اندازه و وزن همراه است .از پوسته میگو برای تولید عناصر پوسته و از جمله برای استخراج پکتین استفاده می شود .

تغذیه :

میگوی بالغ همه چیزخوار(رژیم 100% گیاهی تا 100% جانوری) بوده و از تمام دیتریت ها و بنتوزها از جمله حشرات آبزی و لاروهای آنان ، جلبکها ، دانه و بذر گیاهان و میوه ها ، نرمتنان ریز و سخت پوستان ، گوشت و پس مانده ماهی و سایر جانوران تغذیه می کند در صورت کمبود غذا هم جنس خوار نیز می باشد . که در این حالت ضمائم بدن همدیگر را می خورند . ترکیبات و درصد مواد مغذی موجود در غذای میگوی آب شیرین مطابق جدول زیر می باشد .

مشخصات استخرهای پرورش میگوی آب شیرین :

  • اندازه مطلوب : 1 - 2/0 هکتار
  • عمق مطلوب : 1 -7/0متر
  • شیب دیواره ها : 3 به 1 تا 2 به 1
  • منبع آب : چاه یا کانالهای کشاورزی
  • دمای مطلوب : 32 - 28 درجه سانتیگراد
  • PH مطلوب : 5/8 - 7
  • میزان تعویض آب روزانه : 5% در استخرهای پرواری و 10% در استخرهای نرسری .

شاخص های آب برای پرورش لارو ماکروبراکیوم روزنبرگی :

کوددهی و شکوفایی پلانکتونی :

فیتو پلانکتونها بعنوان حلقه ابتدایی تولیدات اولیه در استخر در پرورش میگوی آّب شیرین از اهمیت بسزایی برخوردار هستند و بصورت مستقیم و غیر مستقیم مورد تغذیه میگو قرار می گیرند . بنابراین جهت فراهم کردن مواد معدنی مورد نیاز رشد فیتو پلانکتونها در استخر کوددهی صورت می گیرد . برای کوددهی استخرهای پرورش میگو می توان از کودهای شیمیایی و حیوانی استفاده کرد . بطور کلی اعمالی که بلوم پلانکتونی در استخر انجام می دهد در زیر آمده است :

  • تاثیر بر پارامترهای کیفی آب از جمله میزان اکسیژن محلول ، درجه حرارت و PH .
  • منبع اصلی تولید اکسیژن در استخر .
  • بطور مستقیم و غیرمستقیم بعنوان غذای طبیعی در استخر مصرف می شود .
  • تثبیت کیفیت آب و شرایط محیطی استخر با جذب مواد غیرآلی .
  • کاهش سمیت گازهای آمونیاک ، نیترات ، نیتریت و هیدروژن سولفید .
  • مصرف دی اکسیدکربن در طی روز .
  • جذب فلزات سنگین از قبیل آهن از آب استخر .
  • جلوگیری از رشد و توسعه جلبکهای سبز - آبی کفزی ( لب لب ) و جلبکهای رشته ای
  • برخی از فیتوپلانکتونها ( کلرولا ) با ترشح ماده کلرین مانع رشد ویبریوها می شوند .
  • در فرآیند معدنی شدن مواد آلی و یوتریفیکاسیون نقش دارند .
  • با ایجاد سایه محیط مناسب و امنی برای میگوها فراهم می کنند .

بیماریهای اصلی میگوی آب شیرین :

  • پوسیدگی دم ( Rot - Tail )
  • پوسیدگی آبشش ( Rot - Gill )
  • سختی پوست اندازی ( Ecdysis - Obstacle Disease )
  • لکه سفید ( Whit Spot )
  • لکه قهوه ای
  • نرمی پوسته ( Soft Shell )
  • مرگ سیاه
  • عفونتهای قارچی و انگلی .
سایت های مرتبط
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد